Op elke factuur moeten je eigen naam, adres, btw-identificatienummer en KVK-nummer kloppen, en dezelfde gegevens van je klant. Dat schrijft de Belastingdienst voor als vaste factuurvereiste. Een verkeerd nummer lijkt onschuldig, maar levert bij een controle discussie op over de aftrek bij je klant en over je eigen administratie.
Bij verkoop aan een bedrijf in een ander EU-land is het geen kwestie van netjes, maar van verplicht. Voor het btw-nultarief bij een levering naar een ander EU-land moet je zowel je eigen btw-identificatienummer als dat van je klant op de factuur zetten, en moet je dat nummer van tevoren altijd controleren. Dat staat expliciet op de pagina van de Belastingdienst over extra factuureisen bij grensoverschrijdende goederenleveringen. Doe je die controle niet, dan mag je het nultarief niet toepassen.
Het is dus niet alleen een kwestie van nette administratie. Bij een paar nieuwe klanten per jaar doe je dit met een paar muisklikken. Werk je met tientallen nieuwe klanten per maand, met name in de handel of dienstverlening over de grens, dan is een handmatige check op een gegeven moment het onderdeel dat als eerste wordt overgeslagen — en dat is precies het moment waarop het misgaat.
