Een factuur komt binnen op maandag, tussen tien andere mails door. Je opent hem, ziet dat hij klopt, en laat hem staan tot je er tijd voor hebt. Die tijd komt meestal pas in het weekend, of helemaal niet, en dan zit hij ergens tussen honderd andere berichten.
Bij bonnetjes gaat het nog sneller mis. Een medewerker koopt materiaal, maakt een foto met de telefoon en stuurt die via WhatsApp door. Drie maanden later is die foto onvindbaar tussen vakantiekiekjes en groepsappjes, en weet niemand meer bij welke klus de aankoop hoorde.
Het probleem is niet dat je slordig bent. Het probleem is dat er geen vaste plek is waar een document automatisch naartoe gaat zodra het binnenkomt. Zolang die plek er niet is, blijft archiveren iets wat je 'er even bij doet', en dat is precies het werk dat blijft liggen tot je boekhouder er in april naar vraagt.
Dat is vervelend, maar het wordt een probleem zodra de Belastingdienst wil zien of je administratie compleet is. Dan telt niet of jij nog weet wat er is gebeurd. Dan telt of je het kunt laten zien.
