Een hovenier plant via een agenda-app welke tuin hij deze week doet, wie er meerijdt en welk materiaal er nodig is. Zijn boekhoudpakket — Moneybird, e-Boekhouden.nl of iets vergelijkbaars — staat daar los van. De klant staat in de planning met naam, adres en een paar aantekeningen over de klus. Diezelfde klant moet apart worden aangemaakt in de boekhouding zodra de factuur de deur uit moet.
Dat werkt prima zolang je een paar klussen per week hebt. Bij vijftien of twintig projecten per week wordt het foutgevoelig: een adres dat in de planning anders gespeld is dan in de boekhouding, een project dat in de planning op 'afgerond' staat maar waarvan niemand meer aan de factuur denkt, of materiaalkosten die genoteerd staan op de werkbon maar nooit hun weg vinden naar de regelfactuur.
Het patroon is hetzelfde bij installatiebedrijven, schoonmaakbedrijven en uitzendbureaus die met wisselende opdrachten werken: de planning is waar het werk wordt georganiseerd, de boekhouding is waar het geld binnenkomt, en tussen die twee zit een handmatige overtypslag die niemand expliciet als taak heeft — totdat er een factuur mist of een klant twee keer in het systeem staat.
