Je stuurt een offerte, zet er geen einddatum op, en drie maanden later tikt de klant toch 'akkoord'. Mag dat zomaar?
Het antwoord is minder scherp dan je zou willen. Nederlandse wet kent geen vaste standaardtermijn voor offertes — geen 14 dagen, geen 30 dagen. Dat is een misverstand dat je online vaak tegenkomt. Wat er wél is, is het algemene uitgangspunt uit het verbintenissenrecht: een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan (artikel 6:217 BW). Een offerte is zo'n aanbod.
Vermeld je zelf geen geldigheidsduur, dan bepaalt de wet niet hoeveel dagen die offerte blijft staan. In plaats daarvan moet een schriftelijk aanbod zonder termijn binnen een redelijke termijn worden aanvaard. Hoeveel dagen dat precies zijn, zegt de wet niet — dat is met opzet een open norm.
Dat is voor een ondernemer onhandig. Je kunt niet in een kalender aflezen of een oude offerte nog geldig is, je moet het inschatten. En een inschatting die achteraf verkeerd blijkt uit te komen, kan je vastpinnen op een prijs die je maanden eerder, met andere kosten, had berekend.
