Klanten bellen zonder toestemming: sinds 1 juli 2026 verboden

Tot 1 juli 2026 gold een vaste uitzondering in de Telecommunicatiewet: je mocht consumenten bellen voor verkoop zonder vooraf gevraagde toestemming, zolang ze klant waren of in de voorgaande periode klant waren geweest. Die uitzondering is per die datum geschrapt.

Sinds 1 juli 2026 mag je consumenten dus alleen nog ongevraagd bellen voor verkoop als je vooraf expliciete toestemming hebt gekregen. Een bestaande of eerdere klantrelatie is niet langer voldoende. Ondernemersplein noemt het expliciet: "Met het vervallen van de uitzondering voor klanten, wordt ongevraagd bellen nog meer beperkt." De Rijksoverheid geeft als doel dat consumenten beter beschermd worden tegen druk om tijdens een telefoongesprek meteen een aankoopbeslissing te nemen.

Voor de praktijk verandert er meer dan het lijkt. Een bellijst met bestaande klanten, een CRM-export van iedereen die ooit iets bij je kocht, of een lijst met mensen die drie jaar geleden een offerte aanvroegen: die lijsten gelden nu allemaal als 'ongevraagd' tenzij je per contact kunt aantonen dat er losse, specifieke toestemming is vastgelegd. Alleen zeggen dat iemand 'vroeger wel klant was' is geen verdediging meer bij een controle.

De regel geldt voor consumenten. Dat is breder dan je misschien denkt: ondernemingen zonder rechtspersoonlijkheid vallen er ook onder. Ondernemersplein is daar expliciet over: zzp'ers, vof's, maatschappen, cv's en rederijen mag je ook niet zonder toestemming bellen voor verkoop.

Bedrijven met rechtspersoonlijkheid — bv's, nv's, stichtingen, verenigingen — vallen niet onder deze bescherming. Je mag deze organisaties nog altijd ongevraagd bellen om iets te verkopen. Verkoopt jouw bedrijf vooral aan andere bv's, dan verandert er voor jouw koude acquisitie weinig. Verkoop je aan particulieren, aan zzp'ers, of aan een mix van beide, dan moet je je bellijst nu splitsen: wie heeft een bv of nv (mag je bellen), en wie is consument, zzp'er, vof of maatschap (mag je alleen bellen met aantoonbare toestemming).

Dat onderscheid is precies waar het vaak misgaat. Een adres- of bedrijvenbestand toont niet automatisch de rechtsvorm van de persoon aan de andere kant van de lijn. Bij twijfel is het veiliger om iemand als consument te behandelen dan als bedrijf — de bewijslast bij een klacht ligt namelijk bij jou, niet bij de gebelde.

Niet alle organisaties vallen onder het verbod. Volgens zowel de Rijksoverheid als Ondernemersplein blijven er drie uitzonderingen bestaan:

• Goede doelen: ideële en charitatieve organisaties mogen consumenten nog benaderen voor donaties.
• Loterijen die hun opbrengst afdragen aan een goed doel.
• Uitgevers van dag-, weekbladen en tijdschriften: zij mogen klanten van de afgelopen drie jaar bellen, mits die klant daarvoor toestemming heeft gegeven.

Let op die laatste: ook voor uitgevers geldt een toestemmingseis. Alleen telt bij hen de klantrelatie van de afgelopen drie jaar nog wel als geldige basis binnen de regels die specifiek voor hen gelden. Voor gewone verkooporganisaties is die basis er niet meer.

Buiten deze drie categorieën is er geen sectorale vrijstelling. Of je nu in de bouw, de installatietechniek, de detailhandel of de dienstverlening zit: de hoofdregel — toestemming vooraf, aantoonbaar, voor een bepaald product en een bepaalde periode — geldt voor iedereen die consumenten of zzp'ers belt om iets te verkopen.

De bewijslast ligt bij jou. Ondernemersplein is daar duidelijk over: "U moet kunnen aantonen dat uw klant toestemming gegeven heeft voor telemarketing." Een paar concrete regels die daarbij horen:

• Toestemming moet gaan over een bepaald product of dienst, voor een bepaalde periode. Een algemene 'u mag mij altijd bellen' telt niet.
• Een vooraf aangevinkt vakje op een formulier is ongeldig. De toestemming moet een actieve handeling zijn.
• Je moet tijdens het gesprek je telefoonnummer laten zien. Anoniem bellen, of bellen vanaf een nummer waarop je niet terugbelbaar bent, mag niet.
• Aan het begin van elk gesprek noem je je naam, je bedrijf en het doel van het gesprek.
• Vraag je aan het einde van een gesprek of je iemand in de toekomst weer mag bellen, dan is dat een nieuwe, losse toestemming — niet automatisch een verlenging van wat er al was.
• Geeft iemand tijdens het gesprek aan niet meer gebeld te willen worden, dan moet je die persoon uit je bellijst halen. Dat volgt rechtstreeks uit de AVG.

Voor je belsysteem of CRM betekent dit dat 'klant sinds 2019' niet langer een geldig vakje is om iemand te mogen bellen. Je hebt per contact een los, dateerbaar toestemmingsmoment nodig: wanneer, waarvoor, en hoe die toestemming is gegeven.

Toezichthouder is de Autoriteit Consument & Markt (ACM). Consumenten en kleine ondernemers die een ongevraagd verkoopgesprek krijgen, kunnen dat melden bij ACM ConsuWijzer. Ondernemersplein schrijft: "Autoriteit Consument en Markt (ACM) kan u een boete geven als u zich niet aan deze regels houdt." Concrete boetebedragen voor 2026 staan niet op de officiële pagina's die we raadpleegden; vraag daar bij twijfel rechtstreeks de ACM naar.

Praktisch gezien is het risico niet alleen de boete zelf. Een belactie die op grote schaal consumenten of zzp'ers benadert zonder toestemming, levert bij klachten een onderzoek op waarbij de ACM per contact bewijs van toestemming kan opvragen. Kun je dat niet per persoon laten zien, dan telt het gesprek als overtreding. Voor een bedrijf dat structureel aan koude acquisitie doet, is het dus de moeite waard om vóór de volgende belronde te checken of je bellijst nog standhoudt onder deze regels — niet pas nadat er een melding is binnengekomen bij ConsuWijzer.