← Alle artikelen

Btw op logies naar 21%: wat verandert er voor verhuurders

Oarized · 21 november 2026

Wat telt als logies en wat niet

Logies is bij de Belastingdienst een vast begrip: het gaat om een gemeubileerde ruimte die je voor een korte periode aanbiedt, waarbij de huurder niet zelf verantwoordelijk is voor het onderhoud van de inventaris. Dat is dus iets anders dan een woning langdurig verhuren, waar de huurder zelf voor meubels en onderhoud zorgt.

Onder logies vallen onder meer:

  • hotels en pensions
  • vakantiehuisjes, stacaravans en pipowagens
  • bootcabines
  • kortdurende verhuur van gemeubileerde kamers of woningen
  • gastenverblijven die ziekenhuizen verhuren aan familie van patiënten
  • opvang van asielzoekers en daklozen
  • verblijf op een gecharterd zeilschip met bemanning, zoals bij een blokweek

Wat er niet onder valt, is minstens zo belangrijk: het aanbieden van een kampeerplaats. Op de pagina van de Belastingdienst met diensten die onder het verlaagde tarief van 9% vallen, staat "het aanbieden van kampeergelegenheid" nog steeds vermeld, terwijl hotels en vakantiewoningen daar niet meer op staan. Verhuur je dus alleen een kampeerplek, zonder gemeubileerde stacaravan of pipowagen erbij, dan blijft 9% van toepassing. Verhuur je wel een gemeubileerde stacaravan of pipowagen op die plek, dan geldt voor dat deel 21%.

Het tarief sinds 1 januari 2026

Tot en met 2025 gold voor logies het verlaagde btw-tarief van 9%, net als voor boodschappen en veel andere alledaagse diensten. Sinds 1 januari 2026 is dat voorbij: voor het verstrekken van logies geldt nu het algemene tarief van 21%. Voor een hotelkamer, een vakantiehuisje of een pension betekent dat in de praktijk dat je als ondernemer 21% btw moet afdragen over de kamerprijs, waar dat voorheen 9% was.

De wijziging raakt niet alleen bedrijven die zich hotel of pension noemen. Verhuur je je eigen vakantiewoning regelmatig aan wisselende gasten, dan merkt de Belastingdienst je aan als vakantiebestedingsbedrijf, ook als je geen extra diensten zoals schoonmaak of linnenverhuur aanbiedt. Dat kan betekenen dat je btw-ondernemer bent en je moet registreren, ook als je de verhuur altijd als bijverdienste hebt gezien en er nooit eerder btw over hebt afgedragen.

Voor wie via een platform verhuurt, verandert er in de kern niets aan wie de btw moet afdragen: dat blijft de verhuurder, niet het platform. Wat wel verandert, is het percentage waarmee je moet rekenen bij het vaststellen van je prijs en bij het reserveren van het btw-deel van elke boeking.

Welke bijkomende diensten vallen onder welk tarief

Bij een overnachting horen vaak voorzieningen die je meeverhuurt. De Belastingdienst noemt een aantal daarvan expliciet als onderdeel van logies, en dus belast met 21%:

  • gas, elektriciteit en water
  • sanitaire voorzieningen, was- en douchefaciliteiten
  • was- en droogfaciliteiten voor linnen
  • parkeren dat aan de logies is gekoppeld

Daarnaast zijn er diensten die weliswaar met 21% belast zijn, maar die de Belastingdienst niet als onderdeel van logies ziet: campinggas dat je apart in flessen verkoopt, en wifi die je als losse, apart gefactureerde dienst aanbiedt. Het verschil met de voorzieningen hierboven is dat deze twee los van de overnachting worden aangeboden en afgerekend.

Ontbijt en toegang tot een zwembad vallen in een andere categorie: bied je die apart aan, dan blijven ze onder het verlaagde tarief van 9% vallen. Dat is meteen de reden waarom een all-in arrangement met ontbijt niet simpelweg voor 100% onder 21% valt, en waarom je de prijs moet opsplitsen. Voor de boekhouding is dit onderscheid niet alleen een kwestie van tarief: het bepaalt ook hoe je de omzet in je kassasysteem of boekingstool moet indelen, zodat de btw-aangifte achteraf klopt.

Een all-in prijs opsplitsen tussen 21% en 9%

Verkoop je een arrangement waarin logies en een los te onderscheiden dienst zoals ontbijt samen voor één prijs worden aangeboden, dan mag je niet de hele prijs tegen 9% of 21% afrekenen. De Belastingdienst verdeelt de vergoeding naar de verhouding van de marktwaarden van de losse onderdelen.

Een rekenvoorbeeld van de Belastingdienst zelf maakt dit concreet. Een weekendverblijf voor twee personen heeft een marktwaarde van €280 voor de logies en €70 voor het ontbijt, samen €350. Verkoop je dat als all-in arrangement voor €150 exclusief btw, dan geldt diezelfde verhouding: 80% daarvan, €120, is logies en belast met 21%, en 20%, €30, is ontbijt en belast met 9%.

Die verhouding moet je dus kennen voordat je een arrangementsprijs vaststelt. Werk je met een vaste kamerprijs en een vaste ontbijtprijs die je los van elkaar ook apart zou verkopen, dan is dat meteen je marktwaarde en is de rekensom simpel. Verkoop je alleen all-in pakketten en heb je geen losse prijs voor het ontbijt, dan moet je die marktwaarde zelf onderbouwen, bijvoorbeeld met de inkoopprijs plus een redelijke marge of met de prijs die vergelijkbare aanbieders voor een los ontbijt rekenen. Een onderbouwing die je niet kunt uitleggen aan de Belastingdienst, is bij een controle een risico.

De overgangsregel voor betalingen in 2025

Omdat de wijziging precies op een jaargrens ligt, is er een duidelijke regel voor boekingen die over de grens heen lopen. Heeft een gast in 2025 al betaald voor een verblijf dat in 2026 of later plaatsvindt, dan geldt daarvoor toch het tarief van 21%. Het moment van de overnachting is dus bepalend, niet het moment van betalen.

Dezelfde regel geldt voor single-purpose vouchers: een cadeaubon of tegoedbon die specifiek voor een overnachting in 2026 of later is verkocht, valt ook onder 21%, zelfs als die bon in 2025 is uitgegeven en betaald. Voor ondernemers die met cadeaubonnen, vroegboekkortingen of aanbetalingen werken, betekent dit dat de datum van de overnachting leidend is bij het bepalen van het tarief, niet de datum op de factuur of de bon.

Heb je in 2025 al boekingen voor 2026 verwerkt met 9% btw in plaats van 21%, dan is dat een correctie die je niet moet laten liggen. Check daarom je boekingssysteem op reserveringen en vooruitbetalingen die over de jaargrens heen lopen, en controleer of het juiste tarief is doorberekend. Een foutief tarief ontdek je meestal pas bij de jaarafsluiting of bij een controle, en dan is het rechtzetten lastiger dan wanneer je het nu al narekent.