Verkoop je iets aan een klant in de Verenigde Staten, bestel je onderdelen bij een fabrikant in China, of lever je een machine af in Zwitserland? Zodra een zending de grens van de EU over moet, vraagt de douane om een EORI-nummer. Dat staat voor Economic Operators Registration and Identification en is in feite een herkenningsnummer waarmee de douane jouw bedrijf koppelt aan een aangifte.
Volgens de KVK is het "een verplicht identificatienummer voor bedrijven die douanezaken regelen." Dat klinkt breder dan het in de praktijk is: je hebt het concreet nodig zodra je zelf goederen importeert of exporteert buiten de EU, een expediteur dat voor je laat doen, of een vergunning bij de douane aanvraagt. Het maakt niet uit hoe vaak je dit doet — ook een eenmalige zending naar het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland telt mee.
Wat het nummer niet is: een alternatief voor je btw-nummer of KvK-nummer. Je gebruikt het uitsluitend bij douaneaangiftes, niet op facturen aan Nederlandse of EU-klanten. Het is ook geen vergunning — het identificeert alleen wie de afzender of ontvanger is; de douane beoordeelt per zending nog steeds of iets mag worden in- of uitgevoerd.
Een veelgemaakte denkfout: ondernemers die alleen binnen de EU verkopen, denken dat dit hen niet raakt. Zodra je inkoopt buiten de EU — denk aan onderdelen uit Turkije, apparatuur uit de VS of voorraad uit China — heb je het nummer net zo hard nodig als bij export.
