Wat je voorraad aan het einde van het boekjaar waard is, bepaalt rechtstreeks hoeveel winst je dat jaar maakt — en dus hoeveel belasting je betaalt. Hoe hoger de waarde die je op de balans zet, hoe hoger je winst uitvalt. Waardeer je de voorraad lager, dan drukt dat verschil als kostenpost op de winst van dat jaar.
Dat maakt voorraadwaardering geen boekhoudkundige formaliteit, maar een knop waar je als ondernemer bewust aan draait. Een webshop met duizenden artikelen, een bouwmaterialenhandel met een magazijn vol profielen, of een modezaak met een collectie die elk seizoen wisselt: in alle drie de gevallen verandert de waarde van wat er nog op de plank ligt voortdurend, en die verandering moet elk jaar opnieuw correct worden vastgesteld.
De Belastingdienst laat niet zomaar elke waarderingsmethode toe. Er geldt een hoofdregel, gebaseerd op het bredere principe van goed koopmansgebruik: de manier van winstberekening die een ondernemer in de praktijk hanteert, mag niet in strijd zijn met wat in het bedrijfsleven als verantwoord geldt. Voor voorraden is die hoofdregel uitgewerkt in een beleidsbesluit van het ministerie van Financiën, en die bepaalt wat je wel en niet mag doen als de waarde van je voorraad is gezakt.
In de volgende secties staat precies wat die hoofdregel inhoudt, wanneer je voorraad fiscaal mag afwaarderen, en welke alternatieve stelsels zijn toegestaan.
